Ego's en pijnlichamen

(っ◔◡◔)っ ♥ Ego's en pijnlichamen ♥. Het ego is paranoia: het ziet iedereen als zijn vijand, en het is ook bang van ze. Het ego laat de hele wereld er vijandig uitzien tegenover je, zodat je van alles bang moet zijn. Natuurlijk creëert dat veel pijn.

– Eckhart Tolle -

Als het bewust-ZIJN wint, dan word je verlicht ( Hindoes ), ontwaak je en is er een einde aan je lijden ( Boeddhisme) en ben je verlost ( Christendom ).

 

Als we het collectieve bewust-ZIJN vergroten, heeft dat een weerslag op de gehele aarde. En als de aarde als geheel een fijnere levensplek wordt voor plant, dier en mens heeft het pijnlichaam een omgeving waarbinnen het minder bestaansrecht heeft etc. We komen met z'n allen dan als het ware in een positief creërende spiraal. Als je zelf meer bewust wilt worden, is het van belang inzicht te krijgen in wat ego's en pijnlichamen zijn.

 

Het ego ontstaat in de vroege kindertijd. Het begint al met het krijgen van je naam; je bent Bas, Truus, Henk. Je naam geeft je been label / een sticker. Daarna krijg je het label jongen of meisje. Aan dit label zitten allerlei identificaties, kaders en grenzen vast; roze of juist blauw, parttime werken of juist fulltime, zorgzaam of juist stoer etc.

Dan zit je ook meteen 'vast' aan het sociale milieu van je ouders. Als je in een volksbuurtje woont, word je al gauw bestempeld als een risicoleerling en als je van goede huize komt, dan zit je vast aan een prestatiecultuur. Los van al deze labels die je op het moment van je geboorte als vanzelf meekrijgt, ontstaan er ook gaandeweg je kindertijd nieuwe labels / stempels / verhalen die tezamen de basis zijn van je ego-in-wording.

 

Als het ik-bewustzijn uiteindelijk vorm heeft gekregen bij een kind ( er is dan automatisch ook een JIJ; dus een scheiding ), dan worden er als vanzelf ook eigendommen gekoppeld aan het ik-bewustzijn. Dit is mijn speelgoed, dit is mijn kamer. En dat bezit wordt op een gegeven moment één met je ik-bewustzijn. Het wordt onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als een ander kind dan het speelgoedje afpakt van het kind dat daar totaal mee geïdentificeerd is, dan gaat het getroffen kind meteen huilen. Niet vanwege het feit, dat een ander kindje met het speelgoedje speelt, maar vanwege het feit dat het kind een deel van zijn ik-zijn af moet staan aan de ander. Het is het prille ego wat zichzelf dan al laat zien en horen.

 

Als je een volwassene vraagt wie hij / zij is, dan wordt het nog duidelijker welke labels en identificaties je allemaal gekoppeld hebt aan het antwoord op de vraag wie je bent.

 

Ik ben Ramon Buijs, 45 jaar. Ik ben vader van twee dochters en de man van Cathelijn. Ik ben directeur in de kinderopvang. Ik heb een huis in Vinkeveen en ben in het bezit van een leuk bootje, dat gelegen is aan het watertje wat grenst aan mijn tuin. Ik ben ook chronisch gehaast. Ik ben vrij gespierd, maar mijn lichaam was vroeger toch nog veel mooier. Ik....

 

Maar ik ben niet Ramon! Ik ben geen vader van, ik ben niet de eigenaar van een huis! Want als ik Bas had geheten, Cathelijn nooit had ontmoet, dus geen dochters had gekregen en toevallig kok had geworden, ben ik in essentie nog steeds dezelfde IK. Dus al dat andere dat ik ben is eigenlijk wat ik denk dat ik ben. Ik hoef er dus niet mee versmolten te zijn. Net zoals ik niet versmolten hoef te zijn met mijn gedachten, oude verhalen, oude pijn. Ik BEN. Dus ik kan ervoor kiezen vrij te zijn van alles wat ik denk dat ik ben! Ego bestaat dus uit denken, en ZIJN bestaat uit voelen.

 

Het is natuurlijk ook weer niet zo, dat je niet trots mag zijn op je bezit, of blij mag zijn om een compliment van de ander. Natuurlijk niet. Dat hoort allemaal bij het leven. Maar blijf je wel beseffen, dat het bezit en het compliment iets is wat het ego nodig heeft, maar jij in essentie niet. Je bent niet afhankelijk van je omgeving! Als je je blijft beseffen, dat dat soort behoeftes voortkomen uit je ego, loop je niet telkens weer in de valkuil van het ego. Ook dit is bewust-ZIJN.

 

Een ego heeft trouwens nooit genoeg bezit, nooit genoeg complimentjes, nooit een positie binnen het bedrijf, dat hoog genoeg is. Een ego bestaat namelijk uit de actie van het positioneren zelf. En als het ego accepteert dat iets genoeg is, dan heeft het automatisch geen bestaansrecht meer, want dan eindigt daar het positioneren dat dus het ego zelf is.

 

Het egoïsche gedrag dat voortkomt uit de wens ( de eis van het ego ) om altijd meer te willen heeft geleid tot uitputting van de bronnen van de aarde en heeft de ongelijkheid binnen de mensheid gecreëerd,

 

Een ego wordt in de basis altijd gevoed door de emotie angst. Angst om er niet te zijn, angst te verliezen, angst tekort gedaan te worden, angst niet gezien te worden, angst niet genoeg te hebben, angst voor verlating, angst voor niet-heel-zijn, angst er niet te mogen zijn, angst voor kritiek en afwijzing etc.

 

Egoïsche relaties kenmerken zich door; willen, gefrustreerd willen en onverschilligheid. Verliefd zijn is ( zoals Eckhard Tolle dat mooi verwoord )ook een egoïsche staat van zijn. Het willen en hebben is er dan in de meest krachtige vorm.

 

Een ego identificeert zichzelf dus met bezit en willen hebben. Maar een ego kan zich ook identificeren met het lichaam. Zo heb je identificatie op basis van geslacht, sterk of zwak, jong of oud, mooi of lelijk etc. Op zich zijn dit allemaal vrij onschuldige identificaties. Maar op het moment dat je je eraan gaat vastklampen, dan kan het behoorlijk in de weg zitten. Bijvoorbeeld als je je volledig identificeert met je ziekte; ik BEN chronisch ziek. Je BENT dan de zieke en dan is er geen ruimte meer voor de rest. Je hebt last van een chronische ziekte zou al een veel betere formulering zijn. Je bent namelijk gewoon ZIJN, die last heeft van een ziekte. Er is dan nog ruimte voor meer dan alleen maar ziek-ZIJN.

 

Je kan los komen van al deze identificaties door heel bewust je innerlijke lichaam te voelen. Een soort van bodyscan dus. Je voelt dan namelijk niet die ziekte, maar vooral de levensenergie die door elke porie van je lichaam stroomt.

 

De inhoud en vormgeving van het ego kan wisselend zijn, maar de opbouw is eender. Ego's leven van identificatie en van scheiding ( jong/oud, man/vrouw, ziek/beter, groot/klein). Ego's vechten om te overleven, klagen, betrappen anderen graag op fouten, gebruiken geweld, voelen wrok etc. Het herkennen en daarna niet meer direct reageren op je eigen ego en die van anderen is de eerste stap in bewust-ZIJN.

Het lijden van mensen kán inherent zijn aan de groei / evolutie van het bewust-ZIJN van de mens mits het lijden gezien kan worden als die mogelijkheid tot groei.

 

De mens is in wezen voorbestemd om te lijden, daarna het lijden op te lossen en dan te groeien en meer bewust te worden door dat lijden. Alleen het ego zegt telkens, dat het niet eerlijk is, dat hij/zij en zijn/haar kinderen moeten lijden. Het ego komt in verzet tegen de bronnen van het lijden, zoals het verlies van een baan, het failliet gaan, het uit elkaar gaan etc. En juist dat verzet maakt het lijden alleen nog maar erger. Je kan je namelijk niet verzetten tegen het gescheiden zijn, het faillissement, de ziekte die je al hebt. Je kan alleen deze situatie volledig accepteren zoals deze is. Kijk naar wat je ervan kan leren! Wat brengt deze ervaring jou?

 

In het NU is het faillissement namelijk niet erg. In het nu ben je je essentie die lekker in het NU IS. De wrok uit het verleden en de angst voor wat er gaat gebeuren in de toekomst maakt het feit dat je failliet bent erg. Dat maakt het lijden. Het is je mind die jou naar de angsten en wrok brengt.

 

Ook belangrijk om te beseffen, dat problemen van het verstand niet op het niveau van het verstand op te lossen zijn.

 

Karma is niks anders dan het herhaald opvoeren van het verleden. Jouw geconditioneerde verstand heeft de door perceptie gekleurde verhalen opgeslagen in jouw geheugen om deze zo keer op keer te kunnen herhalen in het heden en de toekomst. Dit omdat het oude vertrouwde negatieve loslaten moeilijker is dan het nieuwe, nog onverkende, te omarmen. Het verstand, jouw ego en het pijnlichaam zullen er alles aan doen om de oude verhalen te herschrijven en te herleven. Opheffen van je Karma is mogelijk, door volledig bewust-te-ZIJN en daarmee jouw pijnlichaam op te heffen en zo het ego en jouw onderbewustzijn de motivatie te ontnemen om jouw verleden naar het heden en de toekomst te brengen.

 

Een emotie is weer de fysieke reactie van het lichaam op wat er in je verstand gebeurt. Dus alle negatieve, op angst gebaseerde denkpatronen veroorzaken dus negatieve emoties en deze hebben weer een weerslag op jouw fysieke gezondheid.

 

Emoties liggen weer aan de basis van je gedrag / reacties. Vaak liggen onuitgesproken, onbewust verworven stellingen aan dit alles ten grondslag:

  • mensen zijn niet te vertrouwen.
  • niemand respecteert mij.
  • ik moet vechten om te overleven.
  • er is niet genoeg geld.
  • ik verdien geen liefde.

Bovenstaande zijn de pijnlichamen. Het pijnlichaam is een oude, nog levende, pijn die zich in jou heeft verzameld. Op één of andere wijze ben je 'verslaafd' geworden aan deze pijn en houd je dit pijnlichaam daarom graag levend. Het pijnlichaam is het emotionele verleden, dat in het heden nog in je leeft.

 

Het pijnlichaam houdt van pijn en het laatste wat het wil is dat jij vrij wordt van pijn, want het pijnlichaam ís de pijn. En jij denkt veelal zelf het pijnlichaam te zijn geworden ( je bent daarmee a.h.w. versmolten ) door je er volledig mee te identificeren. Het neemt je over, net als het reguliere ego dat kan.

 

Het pijnlichaam is niet altijd actief. Bij sommigen wordt het dagelijks geactiveerd, bij anderen wekelijks en bij slechts enkelen eens in de paar maanden. Iedereen heeft een lijnlichaam. Des te meer je bewust-BENT, des te minder het pijnlichaam de kans krijgt zich te herladen / zich te vernieuwen.

 

Het is niet al te moeilijk om te herkennen wanneer je pijnlichaam actief is. Als je bijvoorbeeld ineens intens verdrietig wordt, zonder dat je bewust bent van de oorzaak, ineens in woede uitbarst zonder duidelijke trigger, dan is er meestal sprake van activatie van het pijnlichaam.

 

Het ego tracht het pijnlichaamsgedeelte d.m.v. manipulatie van de externe factoren te omzeilen om zo positieve emoties te creëren.

 

Pijnlichamen, maar ook reguliere negatieve emoties, komen voort uit niet écht bewust-ZIJN. Ze zijn daarvan niet de oorzaak. Emoties die voortkomen uit je bewust-ZIJN hebben geen tegengestelden in zich ( boos / vrolijk, bang - zelfverzekerd ). Alle emoties die tegengestelden in zich hebben komen voort uit het ego. Vreugde is dus wel een ZIJNS-toestand.

 

Pijnlichamen zijn ontstaan in het verleden en willen voortbestaan in de toekomst. Ze hebben echter geen plek in het heden. Want in het moment van NU is er geen probleem. Een probleem is nooit in het nu. Er kan wel sprake zijn van een situatie waarvan het wenselijk is dat er een oplossing voor komt.

 

Soms komen pijnlichamen niet voort uit je eigen jeugd, maar zijn ze een deel van het collectieve pijnlichaam. Vele volkeren, vooral de oude beschavingen, kennen er nogal wat. Slavernij, genocide, oorlog, ketterij. Als je er gevoelig voor bent, dan wordt het collectieve pijnlichaam je eigen persoonlijke pijnlichaam. De Zwarte Pietendiscussie is eigenlijk een discussie op ego en pijnlichaamsniveau. Het heeft niks te maken met een ruzie tussen de essenties, die kunnen namelijk geen ruzie maken, want ieder individu is een deel van het zelfde geheel.

 

Weten wie je in essentie bent, is eigenlijk wat er van je over blijft als je ego weg is, de labels van je af zijn gepulkt, de identificaties er niet meer zijn, je alles en iedereen vergeven hebt, de oude verhalen en overtuigingen hebt los gelaten en even volledig in het NU bent.

 

Als je volledig en in het NU bent, dan zal je merken dat de bron van overvloed niet buiten jezelf ligt in bijvoorbeeld de vorm van bezit, maar in jou zelf zit. Altijd toegankelijk, zonder voorwaarden, zuiver en puur.

 

Stel jezelf eens de vraag wie jij bent? Trek daar dan alle labels en identificaties vanaf. Wat houd jij dan over? Weet jij dan nog wel wie je bent? Of dacht jij altijd iets te zijn, maar was je dat eigenlijk niet?

 

Je hoeft niet te lijden onder leidende ego's en pijnlichamen. Het medicijn Bewust-ZIJN zit namelijk ook al in jou. Het is wel aan jou om bewust te willen WORDEN. Beetje hulp nodig? Je weet ons te vinden.

 

Hartegroet,

Ramon en Cathelijn


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.